'Pielen' op BAM Stakeholdersdag

27 september 2018 09:54

Breng BAM-ers, klanten en hun kinderen bij elkaar in de Efteling. Voeg daar een astronaut, een prinses en de zon aan toe en je hebt hét recept voor een succesvolle Stakeholdersdag. Na maanden van voorbereiding gingen BAM Infra Nederland, BAM Bouw en Vastgoed Nederland, BAM PPP en BAM Groep gisteren in gesprek met onze belangrijkste zakenrelaties en hun kinderen over de toekomst van Nederland. Hoe zien zij Nederland in 2050?

De kracht van kinderen
Welke slimme oplossingen kunnen we samen bedenken om de Randstad bereikbaar te houden? Hebben we straks nog wel een rijbewijs nodig, of hebben we zelfrijdende auto’s? En ligt het hele land straks vol met zonnepanelen, of kennen we dan andere vormen van het opwekken van duurzame energie? Niet alleen de volwassenen kwamen met ideeën, ook de kinderen - in de leeftijd van 10 t/m 17 jaar - dachten mee en verrasten iedereen met hun creatieve inzichten.

De wereld van morgen maken we samen. Vandaag.
‘Een duurzame toekomst kunnen we alleen bereiken door op andere manieren met elkaar samen te werken. Als je alleen al kijkt naar wat een kennis hier vandaag in de zaal zit … Samen kunnen we zóveel meer’, opende Rob van Wingerden, CEO van BAM, de middag na een spectaculaire openingsfilm, met een speciale rol voor Bo de Boer (8 jaar).

Ruimteschip aarde
Daarna introduceerde spreekstalmeester van deze duurzame dag - Bramske van Beijma, Manager Energietransitie & Innovatie - de eerste gastspreker, André Kuipers. Hij vertelde een inspirerend verhaal over hoe het is om samen te werken in een ruimtecapsule van 2 bij 3 meter in een dik ruimtepak. ‘Samenwerken is hét toverwoord in de ruimtevaart. Je bent volledig op elkaar aangewezen. Het blinde vertrouwen dat ik had in mijn Russische en Amerikaanse collega’s, en zij in mij, zorgde er mede voor dat deze expeditie een succes werd’, aldus André.

Hij liet daarbij indrukwekkende foto’s zien die hij vanuit de ruimte had gemaakt van de aarde. Je ziet precies waar er droogte of ontbossing is. ‘Vanuit de ruimte zie je hoe klein en kwetsbaar onze aarde is, een klein stipje zwevend in een groot heelal. We kunnen nergens anders naartoe. We moeten daarom héél zuinig zijn op ons ‘ruimteschip’ dat aarde heet, besloot André zijn verhaal.

Verbeeldingskracht
Na deze ‘sense-of-urgency’ was het woord aan prinses Laurentien. Als initiatiefnemer van de Missing Chapter Foundation ging zij met een groep kinderen op het podium in gesprek. Waarom zouden volwassenen eigenlijk naar kinderen moeten luisteren? ‘Kinderen zijn onbevangen, eerlijk en nieuwsgierig. Ze kijken op een andere manier tegen de wereld aan’, vertelde prinses Laurentien. ‘Zij hebben vaak een open, frisse blik, creativiteit en verbeeldingskracht. En daar verrassen zij mij en alle andere volwassenen iedere keer opnieuw mee.’

‘Pielen’
Ook vroeg prinses Laurentien aan de kinderen hóe je nu het beste met elkaar kunt samenwerken om tot innovatieve, duurzame ideeën te komen. Het antwoord van de kinderen was eigenlijk heel eenvoudig: Goed luisteren naar de mening en ideeën van anderen, elkaar vertrouwen én je eigen ego opzij zetten. En vooral durven! Probeer gewoon alle ideeën uit en kijk wat eruit komt, óf zoals de kinderen het noemen: ‘pielen’. Je hoeft niet meteen het beste idee te hebben, blijf open staan voor alle mogelijkheden en dan zal je verbazen welke slimme oplossingen naar boven komen.’

Mindmappen
Vervolgens was het tijd om dan ook écht de dialoog met elkaar aan te gaan over zes verschillende duurzame thema’s: Smart city, smart mobility, Energietransitie, Digital Construction, Life cycle values, Healthy urban living en Circulaire economie. Zowel de volwassenen als de kinderen gingen hierover in groepjes met elkaar in gesprek en maakten - op basis van een honingraatstructuur - een mindmap.

De afgelopen weken heb je in de Update al meer kunnen lezen over enkele van deze thema’s. Volgende week volgt er in de Update weer een duo-interview!

Ideeën met elkaar delen
Na afloop werden de uitkomsten met elkaar gedeeld. En daar kwamen verrassende oplossingen van de kinderen uit' naar voren, bijvoorbeeld slim gebruik maken van het stijgende waterpeil in Nederland door energiecentrales in een dijk in te bouwen, dan sla je twee vliegen in één klap. Of, om de kilometerslange spoorrails te maken van zonnepanelen, want die liggen er toch en kun je er meteen energie mee opwekken. Of, om bovenop wolkenkrabbers zonnepanelen te plaatsen. Zomaar enkele out-of-the-box oplossingen.

'Maar … wat kun je nu met al deze ideeën? En hoe gaan we dit verder concreet uitwerken?', vroeg prinses Laurentien aan het publiek tijdens de plenaire terugkoppeling. 'Zijn er volwassenen in de zaal die denken: Hé, hier zie ik iets in en hier kan ik wel wat mee? Ja? Zoek elkaar dan op en ga vooral ‘pielen’, was haar boodschap!

Follow up
Rob van Wingerden haakte hier in zijn slotwoord op aan. ‘Vandaag zie ik als start van een verdiepende samenwerking met al onze stakeholders. Wij willen de energie die vandaag is losgekomen vasthouden en doorzetten. Hoe we dat precies gaan doen? Tijdens de dialoogsessies zijn hier en daar al ideeën geopperd en initiatieven hiervoor tot stand gekomen. Die gaan we allemaal inventariseren en kijken hoe we hier concreet vervolg aan kunnen geven én hoe wij dit vanuit BAM verder kunnen faciliteren.'

BAM Raad van Kinderen
En de kinderen? Rob: ‘De kinderen hadden vandaag zulke fantastische ideeën, dus die willen we absoluut blijven betrekken, en wel op een meer structurele wijze... Ik heb dan ook heel leuk nieuws te melden … BAM gaat - in samenwerking met prinses Laurentien en de Missing Chapter Foundation - een BAM Raad van Kinderen oprichten, die ons regelmatig gaat helpen met complexe duurzame thema’s. Meer informatie hierover volgt.'

Nog lang en gelukkig
Tot slot delen we graag nog een passage die prinses Laurentien voorlas uit haar boek ‘Nog lang en gelukkig’:

De wereld heeft een probleem. Onze leiders zijn de weg een beetje kwijt.

Ze denken dat het draait om weten en winnen. Ze doen andere dingen dan ze eigenlijk willen. Ze voelen zich verantwoordelijk voor de grote problemen in de toekomst, maar zitten muurvast in de dagelijkse beslommeringen. Ze willen meer samenwerken, maar voelen zich vooral uitgedaagd om te vechten. Ze willen meer luisteren, maar horen zichzelf vaak praten. Ze snakken naar rust, maar hebben altijd haast. Ze willen hun gevoel laten spreken, maar laten zich door hun verstand regeren.

En dus zijn ze de weg een beetje kwijt. Ze moeten geholpen worden.
Door kinderen!

Door kinderen? Jazeker.

Kinderen kunnen een kompas zijn. Ze kunnen volwassenen helpen echt goed naar zichzelf te luisteren. En dan niet naar zoals ze nu zijn, maar naar het kind dat ze ooit waren. Het kind dat nog diep in ze zit. Het kind dat helder, eerlijk en nieuwsgierig is en zich verbonden voelt met de wereld om zich heen.

Zoals Maaike van 11 jaar zegt: ‘Vraag aan je hart wat je moet doen en aan je hoofd hoe je het moet doen.’