Koen op Antarctica - deel 5

21 februari 2019 00:00

Koen beleefde afgelopen week een groots moment tijdens zijn werkzaamheden op het Rothera Research Station op Antarctica: De oostelijke damwand werd eindelijk verwijderd. Een pittige klus! Maar er was nog genoeg ander werk te doen: het ontgraven van de ‘west side wall extension’, damwandplankdiktes inmeten met een ultrasoon meter, ‘even’ 100 rotsblokken opmeten en een ‘man in water’ simulatie. Lees deze week weer alles over zijn bizarre en unieke gebeurtenissen!

 

Beste collega’s,

Met een sportief weekend achter de rug (en stramme bovenbenen) mochten we weer los op maandag. Op zondag had een aantal collega’s de bouwplaats nog flink opgeruimd. Niet dat het er een grote puinhoop was, maar de ruimte die we hebben, is ontzettend beperkt. We werken met graafmachines CAT390 met extra lange booms, tot een bereik van 29m. De beschikbare breedte achter de bestaande kademuur is exact ruim genoeg om 2 van deze units naast elkaar te hebben staan, en voor elk voldoende ruimte te hebben om ze te kunnen laten draaien. Een enkele keer zit er minder dan 1,0m tussen, maar geen druppeltje zweet op het voorhoofd van een van de machinisten (of is het daar te koud voor?). Deze zijn zo gelauwerd dat ze elkaars ruimte naadloos aanvoelen, mooi om te zien en prettige collega’s.

Het grote moment was ook eindelijk daar: de oostelijke damwand was er eindelijk uit!! Laatste obstakel was niet weer een gording, maar het feit dat de damwand nog stevig zat ingeklemd tussen de rotsen. Iets van 1,5m diepte was voldoende om de hele serie damplanken (6 stuks tegelijk) er niet uit te kunnen trekken. Zodoende nog een laatste paar scheppen ontgraven en toen: great succes! Verder geen feest of huldiging voor deze prestatie, maar gewoon een goed gevoel op het moment dat het er dan eindelijk uit is. Gelukkig hebben we van de bestaande kademuur wel alle tekeningen gehad, omdat dit anders net zo moeizaam was gegaan als met dit kleine stuk.

Op dinsdag zijn we gestart met het ontgraven van de nieuwste sectie van de kademuur, de zogenaamde west side wall extension. Dit is een set van damwanden, met een lengte van pak ‘m beet 24m, die er vrij recent is ingezet. De bestaande kademuur staat er al sinds 1991, terwijl dit stuk pas in 2010 is toegevoegd. Door het plaatsen van dit stuk kademuur is de oeverbescherming aan deze westkant sterk verbeterd. Voorheen is deze zijde van de kademuur namelijk nog wel eens verzakt, nadien niet meer. Desalniettemin; ook deze constructie gaat eruit.

We ontgraven tot ca +2,0mCD, dat is ongeveer een 0,5m boven het hoogste waterpeil, golven niet meegerekend. Vooralsnog hebben we een middenwand staan, die het water nog buiten houdt. Maar ook die gaat spoedig weg. Een belangrijke reden om het terrein te verlagen is, omdat de graafmachines dan weer 2,0m dieper (of verder) kunnen reiken. De verst gelegen frames staan namelijk net op het randje van hun bereik.

Woensdag weer harde wind, de hele week al. Het is guur deze week. Redelijk te doen om buiten te werken, omdat je toch de hele tijd in beweging bent, maar als je te lang stilstaat is het niet te doen. De adviseur van onze klant heeft een ultrasoon meter meegenomen, waarmee de damplankdiktes in te meten zijn. Hiermee kunnen we zodoende nog meer info verzamelen over het gevalletje ALWC. Dit lijkt geen probleem te zijn en ook de klant is hierover optimistisch na een korte rondleiding op site. Desalniettemin goed om meer over de damwanddiktes te weten; hoe meer, hoe beter. Meten met ultrasoon gaat een stuk makkelijker dan gaten boren: eerst schrapen, dan schoonborstelen met een staalborstel, daarna vlak borstelen met een haakse slijper met lamellenschijf erop. Vervolgens een druppel gel op de meter en gaan! Een meting duurt ca 1 minuut inclusief alle voorbereiding, nu dus elke 0,5m gepakt. Maar met de harde wind is het na 2 dubbele damplanken ook weer tijd om even binnen de vingerkootjes op te warmen.

Donderdag een dik pak sneeuw van heb ik jou daar! ’s Ochtends om 7uur al evenveel als in Nederland na een dag of 3 en het einde is nog niet in zicht. In de korte wandeling van slaapzalen verander je in mum van tijd in een wandelende sneeuwpop. Deze sneeuw gooide enigszins roet in het eten van de activiteiten. Daarover op vrijdag meer…

Vrijdag dan! Een van de meest grootschalige onderzoeken tot nu toe werd vandaag uitgevoerd. Met 4 man sterk, elk een eigen iPad mee met ‘workmobile’ erop, een spuitbus met verf en een rolmaat van minimaal 3,0m hebben we met z’n vieren maar liefst 100 rotsblokken opgemeten! Een bizarre en unieke gebeurtenis deze grootschalige meting. Met als doel om een goed startpunt te verkrijgen voor het kunnen ontwerpen van een oeverbescherming naast de nieuwe kademuur. Binnen een uur hadden we 100 rotsblokken geïnventariseerd, wat er uiteindelijk 99 bleken te zijn, omdat een van ons er eentje was vergeten. Nummertje 64 blijkt vermist te zijn in de data en foto’s, oftewel ‘we got 99 rocks and  - %@#!%# - has 1…’

Gedurende de middag werd er ook nog een ‘man in het water’ gesimuleerd, met behulp van een zelfgemaakte dummy. De dummy werd in het water gegooid en vervolgens werd een oefening gedaan over hoe we die er zo snel mogelijk weer uit kunnen krijgen, levend en wel uiteraard! De oefening verliep prima en enkele aandachtspunten zijn genoteerd voor verbetering, maar hopelijk hoeven we dit niet ‘in het echie’ uit te gaan voeren.

Zaterdag de laatste voorbereidingen om de eerste front frames te verwijderen. De front frames hebben een L-vorm met een horizontale balk W457*98 en een verticale pijp D325 als staander, die het frame op zijn plek en stabiel houdt.

En zondag: het begin van het einde! De eerste front frames zijn verwijderd! Een kleine stap voor de mensheid, maar een grote voor de bouw van de nieuwe kademuur op Rothera Research Station!

Nog 1 week te gaan wat betreft mijn periode van site engineering hier, dan zitten er 6 weken op en tegelijk is dan, als het goed is, ook de bestaande kademuur volledig uit de grond getrokken, met 4 weken tijdswinst, zou mooi zijn!

Groeten uit Antarctica,

Koen